قرض الحسنه در نظام اخلاقی اسلام دارای جایگاهی بس والاست و آثار اقتصادی، فرهنگی، فردی، اجتماعی، دنیوی واخروی فراوانی دارد. از اینرو، در آموزه های دینی بر توجه انسانها به نیازها و گرفتاریهای یکدیگر و تلاش برای رفع آنهاتاکید شده است. قرض الحسنه، آدمی را از خودخواهی و خودبینی می رهاند و دریچه گسترده ای از دگرخواهی را به روی او میگشاید و به رشد فضیلت های اخلاقی همچون، سخاوت و بخشش در نهاد وی یاری میرساند. با قرض دادن، زمینه های شکوفایی استعدادها و تکامل روحی انسان فراهم میشود. براساس منطق قرآن، انسان نیکوکار با کمک به دیگران، در اصل، ابتدا به خود کمک میکند، هر چند آثار مثبت این کار روحی بر قرض دهنده هم اثر می گذارد و احساس خوشایندی در وی نسبت به احسان کننده به وجود می آید. کوشش برای رفع مشکلات دیگران و کمک به مردم، روح بندگی را در وجود انسان تقویت میکند. سوره های مختلفی از قرآن از جمله ؛ مائده، حدید، بقره، مزمل و مانند آن، همگی درباره اهمیت قرض الحسنه و فضیلت آن سخن میگویند. به طور کلی، خداوند قرض الحسنه را در ردیف نماز و روزه آورده و آن را وسیله آمرزش گناهان دانسته است که نشان دیگری از اهمیت این سنت حسنه در اسلام است. در روایات دینی نیز فراوان از اهمیت قرض الحسنه سخن به میان آمده است. رسول گرامی اسلام میفرماید: هر کسی به برادر مسلمانش قرض دهد و در طلب آن، با وی مدارا کند، بدان سبب، بدون حساب و عذاب، مانند برق جهنده و درخشان از روی صراط میگذرد. با این همه، امروزه مسلمانان در عمل به این سنت نیکوی اسلامی از خود سستی نشان میدهند و قرض الحسنه آنگونه که شایسته است، جایگاه خود را در جامعه اسلامی باز نیافته است. بنابراین، یکی از رسالتهای مهم ما در این تحقیق و پژوهش در نهادینه سازی این امر مقدس است، وهدف این تحقیق چگونگی به کارگیری و تلاش برای فرهنگ سازی این امر و ارائه راهکارهای لازم برای اجرای قرض الحسنه در جامعه و در بین افراد است