توسعه اقتصادی یکی از اهداف مهم همه حکومتهای جهان بخصوص در کشورهای در حال توسعه می باشد. در ایران نیز طی چند دهة گذشته توسعه اقتصادی همواره مطرح بوده است. پس از انقلاب اسلامی و استقرار حکومت جمهوری اسلامی تا پایان جنگ تحمیلی در سال 1367 عملاً امکان برنامه ریزی برای توسعه کشور وجود نداشت. اجرای برنامه های توسعه اقتصادی ـ اجتماعی از سال 1368 همراه بود با افزایش شدید سطح عمومی قیمتها، کاهش قدرت خرید اقشار کم درآمد، افزایش ثروت بخشی از جامعه که عمدتاً در بخش تجارت مشغول بودند و بهره مندی عده ای از رانتهای دولتی و غیر دولتی. این مشکلات ضرورت پرداختن به بحث عدالت و جایگاه آن در توسعه اقتصادی را شدت بخشید. این مقاله کنکاشی در متون اسلامی برای یافتن نظر اسلام در مورد توسعه اقتصادی و اهمیت عدالت در توسعه است. نویسنده در پایان چنین برداشت می کند اسلام با توسعه اقتصادی کاملاً موافق بوده ولی برای رسیدن به آن رعایت عدالت در همه ابعاد را اجتناب ناپذیر می داند و اصولاً توسعه اقتصادی بدون لحاظ کردن عدالت با معنای واقعی توسعه سازگار نیست.