1زمینه: پس از انقلاب اسلامی نگاه حکومت به طبقه کارگر و نقش مؤثر آن ها در پیروزی انقلاب تغییر نمود. بررسی چگونگی تحلیل و غرق شدن گفتمان طبقاتیِ کارگری در گفتمان جمهوری اسلامی و راه های برون رفت، مفصل بندی و بازسازی مجدد گفتمان کارگری از اهداف اصلی این پژوهش است. مساله اینجاست که چگونه جمهوری اسلامی با مفصل بندی عناصر گفتمانی مختلف «زبانی»، «شعارها»، «سخنرانی ها»، «ارعاب»، «سرکوب» در جهت شکل گیری صورت بندی- هژمونیک خود بهر برداری نموده است. سؤال پژوهش: «آیا گفتمان جمهوری اسلامی باعث فروپاشی گفتمان کارگری گردیده است؟» نتیجه گیری: در این پژوهش با تکیه بر نظریه گفتمان لاکلائو و موفه، از «ضدیت» به عنوان ابزار تحلیلی جهت بررسی چگونگی تلاش گفتمان جمهوری اسلامی درراه غیریت سازی از گفتمان کارگری استفاده می شود. بر اساس نتایج مطالعه مشخص شد گفتمان جمهوری اسلامی پس از انقلاب سعی در از بین بردن اتحاد گفتمان کارگری داشته و تا حدودی نیز موفق به این کارشده است اما افزایش آگاهی اخلاقی، عدالت جویی، تغییر تفکر طبقاتی و شناخت طبقات از نیازهای همسان، امکان ائتلاف گفتمانی را میسر ساخته است. دست آورد پژوهش تائید مفهوم غیریت سازی گفتمان جمهوری اسلامی از گفتمان کارگری و فروپاشی آن است