فرآیند بارش-رواناب پدیده ای فیزیکی است که بررسی آن به سبب تاثیرپذیری از پارامترهای مختلف، دشوار می باشد. تاکنون روش های مختلفی برای تحلیل این پدیده ارایه شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارآمدی مدل ترکیبی موجک-نروفازی و نروفازی در شبیه سازی فرآیند بارش-رواناب با دخالت دادن ارتفاع آب معادل برف در حوزه آبخیز لتیان واقع در استان تهران صورت گرفته است. بدین منظور92 تصویر سنجنده مودیس در طی سه سال آبی 83-1382 تا 85-1384 از سایت ناسا دریافت گردید و سطح پوشش برف در هر یک از تصاویر استخراج و میزان ارتفاع آب معادل برف در طی سال های مورد نظر محاسبه شد. همچنین داده های ارتفاع بارندگی، درجه حرارت و دبی در سال های مورد نظر در دسترس بوده که برای مدلسازی استفاده شد. نتایج نشان داد مدل ترکیبی موجک - نروفازی با ورودی باران، دما و آب معادل برف با یک روز تاخیر با ریشه میانگین مربعات خطا 0.006 و ضریب تبیین 0.97 نسبت به مدل نروفازی با تفکیک خوشه ای با ورودی باران، دما و آب معادل برف بدون تاخیر با ریشه میانگین مربعات خطا 0.059 و ضریب تبیین 0.62 و شبکه نروفازی با تفکیک شبکه ای با ورودی باران، دما و آب معادل برف با ریشه میانگین مربعات خطا 0.059 و ضریب تبیین 0.65 دارای عملکرد بهتری بوده است..همچنین نتایج نشان داد دخالت دادن آب معادل برف باعث افزایش دقت مدل شده است.