کاهش شاخص اکسیژن&zwnj ؛ خواهی شیمیایی (COD) در پساب صنایع پتروشیمی به دلیل وجود ترکیبات سمی و مقاوم به تجزیه زیستی، یکی از چالش&zwnj ؛ های اساسی در تصفیه پایدار پساب&zwnj ؛ های صنعتی محسوب می&zwnj ؛ شود. در این مطالعه، کارایی سه جاذب آلی (کربن فعال مشتق&zwnj ؛ شده از پوست انار)، معدنی (نانوسیلیکا) و ترکیبی (ترکیب هر دو) در حذف COD با استفاده از روش جذب ناپیوسته در مقیاس آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. پارامترهای عملیاتی شامل دوز جاذب (4 گرم بر لیتر)، زمان تماس (60 دقیقه) و pH (خنثی) بهینه&zwnj ؛ سازی شدند. نتایج نشان داد که جاذب ترکیبی در شرایط بهینه با راندمان حذف 48 درصدCOD، عملکرد بهتری نسبت به جاذب&zwnj ؛ های منفرد دارد. همچنین، داده&zwnj ؛ های سینتیکی جذب با مدل شبه&zwnj ؛ مرتبه اول94/0R² ؛ =   ؛ بهتر تطابق داشتند که حاکی از مکانیسم جذب فیزیکوشیمیایی است. با توجه به سازگاری جاذب ترکیبی با مدل ایزوترم ایلوویچ و راندمان قابل&zwnj ؛ توجه آن، این جاذب می&zwnj ؛ تواند به&zwnj ؛ عنوان گزینه&zwnj ؛ ای مؤثر و امیدوارکننده در تصفیه پساب&zwnj ؛ های پیچیده پتروشیمی مورد استفاده قرار گیرد.