رتبه بندی واحدهای تصمیم گیرنده کارا و ناکارا با داده های نامطلوب براساس مدل ترکیبی DEA و TOPSIS
تحقیق در عملیات در کاربردهای آن - Journal of Operational Research in its Applications
1402/2023
چکیده
روش تحلیل پوششی داده ها (DEA) روشی برای تعیین عملکرد واحدهای تحت ارزیابی (DMUs) است. هر واحد تصمیم گیرنده با مصرف ورودی چندگانه، خروجی های چندگانه ای را تولید می کند که ماهیت این خروجی ها ممکن است مطلوب یا نامطلوب باشند. واحدهایی که نمره کارایی آنها برابر یک شود، کارا هستند. مفهوم رتبه بندی واحدهای تصمیم گیرنده به دلیل اطلاعات سودمندی که در مقایسه با سایر واحدها در اختیار تصمیم گیرندگان قرار می دهد، از مفاهیم حایز اهمیت در تحلیل پوششی داده ها است. در این پژوهش، یک روش توسعه ای جدید برای ارزیابی و رتبه بندی واحدهای تصمیم گیرنده براساس امتیاز کارایی ارایه گردیده است. همچنین جهت بررسی اعتبار روش ارایه شده، رتبه بندی واحدهای تصمیم گیرنده براساس دو رویکرد دیگر (روش تاپسیس و روش گزینه ایده آل و غیرایده آل در DEA) محاسبه و با یکدیگر مقایسه شده است. نتایج نشان داد که رتبه واحدهای تصمیم گیرنده با استفاده از مدل توسعه ای جدید (DEA(N)) راه حل مناسبی جهت محاسبه کارایی و رتبه بندی واحدهای تصمیم گیرنده می باشد، که در تعداد محاسبات و زمان انجام محاسبات بسیار کاراتر است.

