هدف: این مقاله به منظور ارایه مدلی نوآورانه برای بهینه سازی هم زمان تخصیص افزونگی و تعمیر و نگه داری مبتنی بر شرایط در سیستم های سری-موازی با اشتراک بار طراحی شده است. هدف اصلی مدل، تعیین سطح بهینه افزونگی به گونه ای است که هم هزینه ها کاهش یابد و هم محدودیت های قابلیت اطمینان سیستم رعایت شود.
روش شناسی پژوهش: در این پژوهش، وابستگی های تصادفی بین اجزای سیستم با استفاده از مدل مخاطره متناسب و نرخ خرابی دستکاری شده در نظر گرفته شده اند تا قابلیت اطمینان به طور دقیق ارزیابی گردد. علاوه بر این، با استفاده از ماتریس های احتمال انتقال، حد کنترل بهینه برای نگه داری هر زیرسیستم تعیین شده و سیستم به طور دوره ای بازرسی می شود. مدل پیشنهادی با نرم افزار مطلب حل شده و عملکرد آن در چهار سناریو مختلف موردبررسی قرارگرفته است: 1- مدل پایه بدون تخصیص افزونگی و وابستگی تصادفی، 2- تخصیص افزونگی بدون وابستگی تصادفی، 3- وابستگی تصادفی بدون افزونگی و 4- مدل پیشنهادی.
یافته ها: نتایج نشان می دهند که مدل پیشنهادی تعادلی بهینه بین هزینه ها و قابلیت اطمینان برقرار کرده و هزینه های خرابی و نگه داری را کاهش داده است. در مقایسه با سناریوهای مختلف، مدل پیشنهادی عملکرد بهتری در بهینه سازی هزینه ها و افزایش قابلیت اطمینان نشان داده است. یافته ها هم چنین بر اهمیت هم زمان در نظر گرفتن وابستگی های تصادفی و تخصیص افزونگی برای بهبود عملکرد سیستم تاکید دارند.
اصالت/ارزش افزوده علمی: این تحقیق برای نخستین بار مدلی را ارایه می دهد که وابستگی های تصادفی و تخصیص افزونگی را به صورت هم زمان در سیستم های سری-موازی با اشتراک بار موردبررسی قرار می دهد. این مدل به طور قابل توجهی به بهبود عملکرد سیستم و کاهش هزینه های خرابی و نگه داری کمک می کند و بر اهمیت در نظر گرفتن هم زمان این دو عامل در بهینه سازی سیستم های مهندسی پیچیده تاکید دارد.