بررسی آزمایشگاهی ضریب دبی مدل ترکیبی سرریز - دریچه استوانه ای و نیم استوانه ای در کانال های کوچک
پژوهش های حفاظت آب و خاک - Journal of Water and Soil Conservation
1392/2013
چکیده
سازه ترکیبی سرریز - دریچه دارای برتری هایی نسبت به استفاده جداگانه از سازه ها، از جمله عبور هم زمان مواد شناور (چوب، یخ و ...) و رسوبات است. یکی از انواع مدل های ترکیبی، سازه ترکیبی استوانه ای است که دارای ویژگی هایی از جمله اقتصادی بودن، طراحی آسان، سهولت ساخت، ضریب دبی بالا و ... می باشد. در این مقاله به بررسی آزمایشگاهی تاثیر پارامترهای هیدرولیکی و هندسی بر ضریب دبی مدل ترکیبی سرریز - دریچه استوانه ای و نیم استوانه ای (در دو حالت انحنا در سمت بالادست و انحنا در پایین دست سازه) پرداخته شده است. آزمایش ها در فلومی به طول 6 متر و عرض 75 میلی متر و با استفاده از لوله های استوانه ای و نیم استوانه ای با قطرهای 40، 50، 60، 70 و 85 میلی متر انجام شده است. نتایج نشان داد که در هر سه حالت با افزایش مقادیر بی بعد نسبت عمق بالادست جریان به میزان بازشدگی دریچه (H/a) و  ؛ نسبت عمق بالادست جریان به قطر استوانه (H/D) ضریب دبی افزایش می یابد. همچنین محقق شد که در یک (H/D) ثابت، ضریب دبی استوانه کامل تقریبا برابر با ضریب دبی نیم استوانه با انحنا در بالادست و حدود 12 درصد بیشتر از ضریب دبی نیم استوانه با انحنا در پایین دست است و برای هر سه حالت در محدوده آزمایش ها ضریب دبی بین 96-38 درصد متغیر است.

