قیمت گذاری دارایی های مالی و شناسایی عوامل ریسک مهم، از موضوعات بنیادی تئوری مالی است. در این تحقیق ابتدا با استفاده از بینش های مدل CAPM و مدل سه عاملی فاما و فرنچ (1993)، مدل ترکیبی PEG و مدل چهار عاملی توسعه داده شد. با بهره گیری از اطلاعات مالی 270 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره ابتدای 1385 تا پایان 1393، از روش شناسی سه مرحله ای و روش شناسی پرتفوی پژوهی برای محاسبه عوامل ریسک استفاده شد. نتایج حاصل از برآوردها نشان داد اولا اثر اندازه معکوس، اثر ارزش معکوس و اثر PEG وجود دارد، ثانیا مدل ترکیبی PEG نمی تواند صرف ریسک سهام را توضیح دهد، اما مدل چهار عاملی در مقایسه با سایر مدل ها، توانایی بالاتری در توضیح صرف ریسک دارد. فعالان بازار می توانند از نتایج این تحقیق برای بهبود عملکرد سرمایه گذاری استفاده نمایند و به فعالان دانشگاهی پیشنهاد می گردد مدل های توسعه داده شده در این تحقیق را مورد آزمون قرار دهند.