تحقیقات نظام حاکمیت شرکتی عمدتاً بر ورودی های حاکمیت مؤثر متمرکز است، با این حال ما اطلاعات کمی در مورد نحوه نظارت و ارزیابی سیستم های حاکمیتی شرکت ها به طور مداوم داریم. هدف این مقاله واکاوی ارزیابی اثربخشی نظام حاکمیت شرکتی در ایران مبتنی بر رویکرد داده بنیاد است. جامعه آماری این تحقیق شامل 11نفر صاحبنظر از خبرگان دانشگاهی و آشنا با موضوع مباحث حاکمیت شرکتی بود که با روش گلوله برفی انتخاب شدند و از مصاحبه برای گردآوری داده های مورد نیاز استفاده گردید. مصاحبه این پژوهش با بهره گیری از چارچوب CAR طراحی و به روش کیفی و رویکرد داده بنیاد تحلیل شدند. تحلیل داده ها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد و سرانجام به ارائه مدل نهایی شامل شش بعد اصلی و سی و دو بعد فرعی انجامید. نتایج نشان می دهد که الگوی ارزیابی اثربخشی نظام حاکمیت شرکتی در ایران حول مقوله محوری فین تک و نظارت قرار دارد که تحت تأثیر شرایط علی شکل می گیرد. این فرآیند با شرایط علی آغاز می گردد و موجب شکل گیری مقوله محوری می شود که با استفاده از راهبردها به افزایش شفافیت، پاسخگویی، بهبود کنترل های داخلی، خلاقیت و بهینه سازی منابع کمک می کنند.