دسترسی زنان به اعتبارات نظام بانکی
زن در توسعه و سیاست
1382/2003
چکیده
این مقاله با استفاده از نظریة توانمندسازی به بحث دربارة چگونگی دسترسی زنان به اعتبارات نظام می پردازد. این نظریه مبتنی بر پنج مرحلة رفاه، آگاهی، دسترسی، مشارکت و کنترل است و به برابری جنسیتی در فرایند توسعه توجه دارد. اطلاعات مورد نیاز از 1029 نفر از زنان بالای 18 سال شهر تهران با استفاده از روش پیمایشی گردآوری شده است. مقالة حاضر سعی دارد به این پرسش ها پاسخ دهد: زنان تا چه حد با نظام اعتباری در ارتباطاند؟ سطح بهره مندی آنان از اعتبارات چگونه است و در کدام یک از مراحل نظریة توانمندسازی هستند؟ یافته های پژوهش نشان می دهد که همة زنان وارد فرایند دسترسی به اعتبارات نظام بانکی نشده اند و مهمترین نوع ارتباط آنها با بانکها برای پرداخت قبضهای آب، برق و... و پس انداز (قرض الحسنه) است. ارتباط زنان با نظام بانکی برای پس انداز و سپرده گذاری (به ویژه از نوع قرض الحسنه) بیش از ارتباط آنها با هدف برخورداری از منابع اعتباری بانکهاست. تقریبا نیمی از زنان نسبت به تفکیک نقش های جنسیتی آگاهی دارند و احساس تبعیض در زنانی که موفق به دریافت وام شده اند کمتر از سایرین است. میزان وام درخواستی زنان در حدی نیست که بتواند برای سرمایه گذاری کلان صرف شود. در واقع، زنان در جامعة مورد مطالعه در دو مرحلة آگاهی و دسترسی از فرایند توانمندسازی هستند.