چگونگي مديريت و مصرف منابع قرض الحسنه، همواره از چالش هاي پيش روي بانكداري بدون ربا بوده است. در اين مقاله، با تعريف حساب هاي جديدي به عنوان حساب هاي قرض الحسنه اختصاصي، راهكاري مناسب براي مديريت بر اين منابع ارائه شده است. حساب قرض الحسنه اختصاصي، حسابي است كه طي آن بانك به طور اختصاصي براي باني و به نام وي، وجوه عمومي را به صورت قرض الحسنه از عموم دريافت مي كند. طبق شرايط اين حساب، براي سپرده گذاران در اختيار باني قرار مي دهد تا در جهت اهداف اعلام شده مورد استفاده قرار گيرد. در اين مقاله، كه با استفاده از روش تحليلي سامان يافته، ساختار و منافع اين حساب ها براي ذي نفعان مختلف از جمله سپرده گذاران، بانك ها و نهاد هاي خيريه (بانيان) و در نهايت، ريسك هاي نقدينگي و اعتباري در اين حساب ها مورد بررسي قرار گرفته است.