زمینه و هدف: یکی از چالش های علم پزشکی ترمیم زخم های سوختگی است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی درمان با لوسیون حاوی عسل، آلویه ورا، بره موم و سلول های بنیادی مشتق از مغز استخوان در بهبود زخم سوختگی درجه دو در مدل حیوانی است. روش بررسی: این مطالعه تجربی در حیوان خانه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، از مهر ماه 1399 تا آبان ماه 1399 انجام شد و 72 رت پس از سوختگی در شش گروه با دوره های 7، 14 و 21 روزه تقسیم بندی شدند: شاهد (بدون درمان)، کنترل مثبت (پماد سیلورسولفادیازین 1%)، تجربی اول (سلول های بنیادی)، تجربی دوم (لوسیون)، تجربی سوم (سلول های بنیادی و لوسیون)، تجربی چهارم (DMEM). از سطح زخم در روزهای صفر، 4، 7، 10، 14، 17 و 21 عکس تهیه شد و مساحت زخم توسط نرم افزار J image محاسبه گردید. در روزهای 7، 14، 21 نمونه ها جهت رنگ آمیزی H&E، تری کروم ماسون و بررسی های IHC و RT-PCR تهیه شدند و نتایج با نرم افزارGraph Pad Prism8 و آزمون های Analysis of variance، Two Way و Tukeyبررسی شد. یافته ها: ارجحیت درمان با گروه درمان ترکیبی و سپس با گروه لوسیون بود. در تصاویر ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک، بیشترین میزان پوشش زخم و حضور رشته های کلاژن بالغ در گروه درمان ترکیبی مشاهده شد. نتایج آنالیزها نیز بیانگر افزایش اپیتلیزاسیون، گرانولیشن، رسوب کلاژن، آنژیوژنز و تکثیر سلول های فیبروبلاست و کاهش التهاب در گروه درمان ترکیبی بود. گروه درمان ترکیبی بیشترین میزان بیان ژن TGF-β,را دارا بود (05/0